{lang: 'nl'}

Postimpressionisme: experimenteren met verscheidenheid
De term ‘postimpressionisme’ wordt voor het eerst gebruikt in 1886. In dat jaar werd de laatste tentoonstelling over impressionisme georganiseerd. Postimpressionisme omvat verschillende kunstvormen: synthesisme of cloisonnisme, fauvisme en neo-impressionisme. Waar de impressionisten de werkelijkheid weergaven zoals zij deze aanvoelden, gaan de neo-impressionisten nog een stap verder. Zij vinden het werk van de impressionisten te vluchtig. Deze nieuwe groep wil structuur en gevoel in hun werken leggen. De werkelijkheid wordt vervormd en hetgeen men uitbeeldt, komt niet meer overeen met de werkelijkheid.

Kenmerken van het postimpressionisme
Zoals hierboven gezegd, gaan de postimpressionisten de werkelijkheid totaal anders voorstellen. Men spreekt hier over ‘abstraheren’. Wat vooral opvalt zijn de contrasten in kleuren en vormen. Er worden verschillende diktes van verf en verfrichtingen toegepast. Koude en warme kleuren worden gecombineerd en naast mekaar gebruikt. Er wordt aan (her)structurering gedaan. Dit alles geeft aan het werk een dynamisch en levendig uitzicht.

Een paar bekende werken uit het postimpressionisme

Het cloisonnisme of synthesisme is herkenbaar aan grote vlakken die gescheiden zijn door dikke lijnen. Paul Serusier met zijn ‘Solitude’ en Paul Gaugin met ‘De Gele Christus’ zijn hier voorbeelden van.
Het fauvisme gebruikt vooral felle, niet gemengde kleuren. André Derain met ‘Pont sur le Riou’ is een minder bekende maar typische schilder van deze stroming. ‘De dans (dansende vrouwen)’ van Matisse is dan weer heel extreem. Ook Gaugin behoort tot deze stroming, zeker wat zijn latere werken uit Tahiti betreft: bijvoorbeeld ‘Arearea’ of ‘Nafea Faaipoipo’.
Het neo-impressionisme, waaronder het pointillisme (puntjes) en divisionisme (streepjes), wordt vooral vertegenwoordigd door Van Gogh. Zijn ‘Cypressen’ en ‘Sterrennacht’ zijn sprekend. Verder vermelden we graag ‘Un dimanche a la grande jatte’ en ‘Ballonvaart’ van Seurat. Ook Lautrec mag niet ontbreken in ons lijstje: ‘Madame Poupoule at Her Dressing Table’ of ‘The dancer in her dressing room’.

De invloed van postimpressionisme op andere stromingen
Talrijke andere kunstenaars lieten zich door deze stroming beïnvloeden. In België lieten de luministen zich hierdoor inspireren. Bekijk bijvoorbeeld Theo van Rysselberghe met zijn ‘Lezing door Emile Verhaeren’ en James Ensor met zijn ‘maskers’.
Het postimpressionisme mag tevens als basis genoemd worden van het modernisme, met bijvoorbeeld Picasso. Men beweert soms dat pop-art hierdoor beïnvloed zou zijn. Dit is bijvoorbeeld te merken bij Pieter Stoop.

postimpressionisme2

postimpressionisme1

Categorieën: Kunst