{lang: 'nl'}

Het classicisme is een beweging en omvat de klassieke kunstperiode. Het is een breed begrip en in de kunstwereld een lastig te definiëren beweging die tevens lastig in te bakenen is. Dit komt vooral doordat de ontwikkeling van de Europese kunststromingen in de verschillende landen een andere snelheid en verwijzingen kent. De ene kunststroming wordt in het ene land wel gerekend tot het Classicisme en de andere niet. Daardoor gaan de toekenningen van deze stijlen tot het Classicisme niet gelijk op aan elkaar. Tussen 1640 en 1720 is deze beeldende kunst beweging ontstaan. In Nederland, Duitsland, België en Scandinavië wordt Classicistische Barok ook gebruikt om deze beweging te definiëren. Maar in Nederland is het vooral bekend als de Hollandse classicisme. Wat wel vaststaat in de oorsprong van deze beweging, zijn de 18e eeuwse opgravingen van Pompeii en Heraculaneum. Dit leidde tot de herbeleving van de antieke geschiedenis.

Het Classicisme is te vinden in de beeldende kunst, schilderkunst en architectuur. Het kenmerkt zich door heroïsche en moralistische inhoud met mythologische invloeden. Beïnvloed door de Griekse en Romeinse kunstperiode. Bekende schildermeesters van het Classicisme zijn vooral Fransen, nameliijk Charles Le Brun, Claude Lorrain, Nicolas Poussin en Alphonse du Fresnoy.

In de architectuur was de klassieke Griekse en Romeinse oudheid de basis voor deze beweging. Je ziet bij dergelijke architectuur decoraties aan de buitenkant, echter is dit niet in overvloed. Een bekende pionier in het Classicistisch architectuur is de Engelse architect Palladio. Hij werd later een inspiratiebron voor velen architecten, waardoor Palladio zijn eigen stroming kreeg: het Palladiaans Classicisme.

's Lands Zeemagazijn - Hollandse classicisme, Jan

’s Lands Zeemagazijn – Hollandse classicisme, Jan