{lang: 'nl'}

Nam June Paik (Paik Nam-june in het Koreaans) werd geboren op 20 juli 1932 in Seoul. Hij vluchtte in 1949 uit Korea weg, via Honk Kong naar de Japanse hoofdstad Tokyo. Hier studeerde hij filosofie en esthetica. Later studeerde hij muziekgeschiedenis en compositieleer in het toenmalige West-Duitsland, alwaar hij in ’57 avant-gardistische componist Karlheinz Stockhausen en in ’58 John Cage ontmoette. Vooral deze laatste componist zou veel invloed hebben op zijn latere werk. Paik kwam in Duitsland ook in contact met George Maciunas, de grondlegger van de Fluxus-beweging.

Fluxus is een kunststroming die is ontstaan in New York in het begin van de jaren 60. Het woord ‘fluxus’ komt uit het Latijn en betekent onder andere reinigende, zuiverende stroom. Maciunas gebruikte de term voor het eerst rond 1961 voor kunstmanifestaties waarbij de grenzen tussen beeldende kunst en muziek opgeheven werden. Het streven van de Fluxus-kunstenaars was kunst onder de normale mensen te brengen en in het gewone leven te integreren. Er werd geschopt tegen de door de musea en de commercie aangehangen ‘elitaire’ kunstopvattingen. Kunst en leven moesten elkaar bepalen.

Paik emigreerde in ’64 naar de VS en vestigde zich in New York. In de traditie van Fluxus hield hij vele performances waarin elektronica een grote rol speelde. Daarbij werkte hij vaak samen met Amerikaanse celliste Charlotte Moorman. In zijn latere werk verschoof Paiks’ aandacht naar het maken van installaties waarin monitoren, videospelers en televisies de hoofdrol kregen.

Bekendste werken van Paik zijn:
Media-standbeeld van Nam June Paik, Frankfurt
Hommage à John Cage (1959)
Opera Sextronique (1967)
TV-bra for Living Sculpture (1969)
Concerto for TV cello and Videotapes (1972)
TV Buddha (1974)
Requiem for the 20th Century (1997)

frank zweegers - nam june paik

Nam June Paik, Electronic Superhighway: Continental U.S., Alaska, Hawaii 1995-96, te zien in het American Art Museum. (foto: wikimedia commons)