{lang: 'nl'}

Hij werd geboren in Pieve di Cadore, een klein dorpje in de Italiaanse Dolomieten, zo’n 190 kilometer boven Venetië, en eigenlijk heette hij Tiziano Vecelli of Vecellio. Wij kennen hem als Titiaan: één van de belangrijkste schilders van de hoogrenaissance.

Frank Zweegers - Titiaan Zelfportret

Zelfportret van Titiaan, ca. 1550-1562 (bron: wikimedia commons)

Van leerling tot de grootste schilder van Venetië
In eerste instantie was Titiaan leerling van Gentile en Giovanni Bellini. Hij werd daarnaast sterk beïnvloed door Giorgione, waarvan Titiaan enkele werken afmaakte na diens door door de pest in 1510. Nog tijdens diens leven bracht Giorgione samen met Titiaan fresco’s aan op de gevel van het Fondaco dei Tedeschi in Venetië, die helaas vrijwel volledig verloren gingen door het Venetiaanse zeeklimaat.Titiaan ging verder met het maken van fresco’s in opdracht en na Giorgiones dood, werd hij in 1516 de officiële schilder van de Republiek Venetië. Een functie die hij al eerder ambieerde. Titiaan maakte vele schilderingen in het Dogepaleis, die helaas verdwenen door brand.

Gloriedagen
In 1516 begon Titiaan aan zijn schilderij ter ere van Maria’s Hemelvaart in de Basilica di Santa Maria Gloriosa dei Frari in Venetië. Een gigantisch werk van 6 meter 90 bij 3 meter 60 cm, dat hij twee jaar later voltooide. In 1532 kwam hij in contact met keizer Karel V, die Titiaan in de adelstand verhief en tot hofschilder benoemde. Voor het hof van Urbino maakte hij ondertussen La Bella (circa 1536) en Venus van Urbino (circa 1538). Een bezoek aan Rome inspireerde tot het maken van mythologisch werk. Hij maakte er bovendien een portret van paus Paulus III en familie. Portretten aan het keizerlijk hof in Augsburg volgden, en na de troonsafstand van Karel V ginog Titiaan werken voor Filips II van Spanje, voor wie hij vooral mythologisch, erotisch getint werk maakte.

Frank Zweegers - Titiaan Maria Hemelvaart

Maria Hemelvaart door Titiaan, 1516-1518 (bron: wikimedia commons)

Van vader op zoon
Onder zijn vele assistenten waren ook zijn twee zoons Orazio en Palma Giovane. De laatste beschreef Titiaan als een perfectionist, die vaak een schilderij maandenlang niet aanraakte, waarna hij het opnieuw zeer kritisch bekeek en dingen die hem niet aanstonden zorgvuldig verbeterde.

Titiaan ligt begraven in een grafmonument in de Basilica di Santa Maria Gloriosa dei Frari in Venetië.