{lang: 'nl'}

Wanneer we voor het eerst “serieus” gaan schilderen dan kladderen we vaak net zo lang totdat er geen vierkante centimeter doek meer te zien is. Nou is dat op zich niet erg, alleen is het vaak jammer dat een doek er heel zwaar van wordt. Het raakt de leegheid, de lichtheid kwijt die het heeft wanneer een deel niet wordt gebruikt, leeg, of in elk geval inhoudsloos blijft. Er is niks mis met leeg, het inhoudsloos laten van een klein of groter deel van het doek. Het neerzetten van een rustige achtergrond geeft ruimte aan het onderwerp. Zet je het doek eerst op met een basiskleur en je maakt het jezelf al veel makkelijker om een deel “onbenut” te laten.

Het helpt om de leegte te herkennen en te analyseren in werk van andere schilders. Ga daarom eens naar een museum, en kijk in plaats van naar het afgebeelde, naar de lege delen van een schilderij. Wat doet het met de compositie? Hoe werkt de leegte samen met het onderwerp? Je komt er dan hoe langer hoe meer achter: kunst maken, dat is voor een groot deel ook de kunst van het weglaten.